.....

الان به اینجا به این نقطه از زندگیم که رسیدم می دونم خیلی خوب می دونم که می تونستم خیلی بالاتر باشم خیلی چیزای بیشتری داشته باشم....سختی کشیدم، حسرت خوردم آره ولی می تونستم .... می تونستم برنامه ریزی کنم، به برنامه هام وفادار بمونم... پس انداز کنم.... خیلی کارا می تونستم بکنم تو ۲۶ ســــــــــــال ....باور نمی کنم به این سن رسیدم و اینم هنوز... رویاهام چی شدن؟ هان؟ همه ی پولامو به فاک دادم رفت، عشقمو از دست دادم، خانواده مو، دوستامو، درسمو نصفه ول کردم ، سازمو نصفه ول کردم ...حالا هم دارم کارمو از دست می دم...وسایلامم همه رو به فاک دادم رفت......یه همدم واسه خودم اوردم که متاسفانه دارم زندگی اونم به فاک می دم......

همه این حرفا رو زدم ، یه سیلی محکم زدم تو گوش خودم تا یادم بیفته اون اینجاسست....قراره اوضاع بهتر شه پس بچسب به دفترت ....زندگیت اون توه ولش نکن تحت هیچ شرایطی.....کمکم کن تا چیزی رو تو ۲۶ سال نابود کردم تو ۲ سال بسازم ...من به تو ایمان دارم