132

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0in 5.4pt 0in 5.4pt; mso-para-margin-top:0in; mso-para-margin-right:0in; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0in; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

آدم هـــا برای زنده بودن
گاهـي راه نفس هم را مـي بندند
مـن نمـي دانستم این یـعني بوســـه !
ایـن را تــــو به مـن آموختـي
وقتی که مــي خواستم نفسي تازه کنــــم ...
بین لب هاي تـــو جاטּ مــي دادم
تـــو مـــي خندیدي ...
و از این مرگ خوشتـــــ مـي آمد .
مرگ ِ مرده ا ـے که تازگــ ـے ها
راه ِ زنــــده بودטּ را فهمیـــــده ...!